تحقیق جغرافیا در مورد شهری، فرسوده، بافتهای، پیلوت

متن کامل در sabzfile.com

های ارتفاع پذیری ارائه گردید. ابتدا مدل نظری با توجه به شرایط عام و کلی در شهر اصفهان بررسی گردید و سپس این عوامل به طور خاص پیگیری شد. حدود 19 عامل را با توجه به شرایط اصفهان مورد تجزیه و تحلیل قرار داده و ازمیان آنها 4 مولفه ای که برای تمامی قطعات دارای ویژگی متغیری می باشد، انتخاب گردید. در قسمت بعد به تدوین 6 مثال واره پرداخته و ارتفاع پذیری آنها با توجه به ضوابط و مقررات طرح تفصیلی شهر اصفهان در اتوکد سه بعدی ارائه شد و سپس ارتفاع پذیری قطعات مذکور با توجه به موقعیت خورشید در عرض جغرافیایی اصفهان در فصول مختلف و ساعات مختلف نمایش داده شد. در جداولی نیز ارتفاع پذیری قطعه سایه انداز ( قطعه جنوبی ) محاسبه گردید.
9-3- بررسی سوال و فرضیه تحقیق
با توجه به موضوع مطرح شده در این تحقیق، در اینجا سوال پژوهش و فرضیه مطرح بررسی می گردد و صحت یا رد آن تحلیل می گردد.
سوال تحقیق :
ضوابط و مقررات ارتفاعی طرح تفصیلی اصفهان چه تاثیری بر بهسازی و نوسازی مسکن در بافتهای فرسوده این شهر داشته است؟
فرضیه تحقیق : در این سایت مطالب به صورت text only نمایش داده می شود و عکس ها و نمودار ها و.. درج نمی شود. برای دانلود فایل اصلی به سایت sabzfile.com مراجعه نمایید
ضوابط و مقررات ارتفاعی در طرح تفصیلی اصفهان از اثربخشی لازم جهت نوسازی و بهسازی مسکن در بافت های فرسوده شهری برخوردار نیست.
این ضوابط در مواردی بسیار کلی نگر می باشد و با عدم جزیی نگری و بررسی دقیق موقعیت هر قطعه مانع بهسازی و نوسازی و ساخت و ساز در بافتهای فرسوده شده است. این بافتها با ویژگیهایی همچون عدم امکان نفوذپذیری به داخل بافت ارگانیک، کاربریهای ناسازگار، فقدان فضای سبز کافی، بدنه فرسوده و کیفیت ضعیف ابنیه به جهت قدمت بناها و استفاده از مصالح نامناسب، نظام تفکیک مبتنی بر قطعات کوچک، تراکم ترافیک، تراکم شدید جمعیت، وضعیت ناسالم زیست محیطی، کمبود تسهیلات اجتماعی و خدمات شهری مواجه بوده و جمعیت خود را به نفع مناطق حاشیه ای و جدید از دست می دهند. در نتیجه، اقدامات کمتری توسط مردم جهت نوسازی و بهسازی این بافتها و تحقق امر توسعه درونزای شهری صورت می گیرد.
بافتهای فرسوده دارای ویژگیهای خاصی می باشند. این بافتها عمدتا” ارگانیک و بدون ضابطه خاصی شکل گرفته اند. پس برنامه ریزی در این بافتها نیز باید با توجه به شرایط خاص آنها صورت پذیرد. در صورتی که در شهرسازی و معماری این بافتها را همانند سایر بافتهای شهری محسوب کرده و قوانین موجود در آنها همانند سایر بافتهای شهری اعمال می شود. در بافت های جدید، ساختار شهری بر اساس قوانین و مقررات و استانداردهای شهری تعیین می گردد. قطعات به صورت منظم تفکیک شده اند. کاربریها به صورت استاندارد مشخص می گردند و گذربندی ها نیز بر اساس مقیاسهای ایده ال شهری در نظر گرفته می شود ؛ به گونه ای که حمل و نقل و ترافیک شهری با معضلاتی مواجه نگردد و سپس استقرار جمعیت درآنها صورت می پذیرد. در صورتیکه در بافتهای فرسوده این شرایط فراهم نمی باشد. بافتهای فرسوده بافتهای خود جوش بوده اند که قبل از ورود اتومبیل و نیاز به انطباق با شرایط جدید شکل گرفته اندو در زمان شکل گیری این بافتها نیازی به استاندارد سازی کاربریها و هماهنگ سازی گذرها احساس نمی گردید. تفکیک قطعات نیز با توجه به نیاز و خواسته مالکین صورت گرفته است.
حال این در صورتی است که ضوابط و مقررات شهرسازی و تفصیلی شهری این دو ساختار کاملا” متفاوت شهری را یکسان فرض نموده و به تدوین مقررات مشابه در این بافتها پرداخته است و شرایط متفاوت موجود در این بافتها را مورد توجه قرار نداده است. در این میان فقط به منظور حفاظت از آثار ارزشمند تاریخی که عمدتا” در بافتهای فرسوده واقع شده اند، قوانینی تدوین شده است که آنها نیز به تشدید شرایط ساخت و ساز در بافتهای فرسوده دامن زده است. باید توجه داشت که هنگام طراحی به قصد نوسازی در بافتهای فرسوده باید شرایط شکل گیری این بافتها و موقعیت جغرافیایی و اقلیمی استقرار آنها را در نظر گرفت.
از طرفی دیگر، قوانین و مقررات طرح های تفصیلی و شهرسازی بسیار کلی نگر می باشد و موارد خاص را در نظر ندارد. همچنین این قوانین بسیار بسته عمل می نمایند و در عمل در بسیاری موارد دست و پاگیر می باشند. در بسیاری از موارد می توان با جلوگیری از دید کلی و بسته نسبت به شرایط خاص یک ساختمان، زمینه ساخت و ساز و نوسازی مسکن شهری بخصوص در بافتهای فرسوده را فراهم نمود. می توان با در نظر گرفتن شرایط خاص هر قطعه، بر ارتفاع آنها افزود. نهادهای اجرایی باید در موارد خاص از کلی نگری صرفه نظر نمایند تا نه تنها ساخت و ساز در بافتهای فرسوده را ترغیب نمایند، بلکه در موارد بسیاری از معضلات این بافتها- از جمله عرض کم گذربندی – بعد از ساخت و ساز حل می گردد و بستر توسعه درونزا توسعه می یابد. پس فراهم شدن شرایط توسعه درونزا را باید در نفی روحیه کلی گرایی دانست که در دکترین معماری و شهرسازی مشاهده می شود که در عمل از بی تفاوتی این قوانین نسبت به محیط قرارگیری ساختمانها در بافتهای متفاوت شهری ناشی می شوند.
مثال واره های ارائه شده در فصل پیش نشان داد که ضوابط طرح های تفصیلی، اولا” بر تمامی بافت های شهری یکسان عمل کرده و دوما” با یکسان فرض نمودن شرایط در تمامی قطعات، محدودیت در زمینه ارتفاع پذیری ساختمانها ایجاد می نماید که این با توجه به مشکلات موجود در بافتهای فرسوده اعم از تفکیک نامتناسب قطعات و عرض کم گذر، مشکلات و محدودیت های زیادی در زمینه تسریع روند نوسازی و بهسازی در این بافتها و در نتیجه عدم دستیابی به اهداف توسعه پایدار بویژه توسعه درونزای شهری ایجاد می کند. در صورتی که می توان با در نظر گرفتن شرایط فردی و بافتی هر قطعه، شرایط ارتفاع پذیری در قطعات را تسهیل نمود. راهکارهای مطرح در این تحقیق را می توان در بافت های فرسوده شهری که گذربندی و تفکیک قطعات در آن از ویژگی خاصی برخوردار است، اجرا نمود تا روند نوسازی و بهسازی آنها با سرعت بیشتری پیش رود. در مجموع، می توان با بررسی دقیق موقعیت و ویژگی های هر قطعه، دستیابی به اهداف توسعه پایدار را مقدور می سازد. در این سایت مطالب به صورت text only نمایش داده می شود و عکس ها و نمودار ها و.. درج نمی شود. برای دانلود فایل اصلی به سایت sabzfile.com مراجعه نمایید
9-4- ارائه راهکارهای پیشنهادی مرتبط با موضوع تحقیق
در اینجا با توجه به مطالب ارائه شده و محدود و بسته عمل کردن ضوابط و مقررات طرح های تفصیلی، به ارائه راهکارهایی جهت بهبود عملکرد این قوانین جهت تحقق امر توسعه پایدار شهری پرداخته می شود. این راهکارها را می توان جهت تسریع در عملکرد بهسازی و نوسازی مسکن در بافت های فرسوده شهری که با مشکلات متعددی روبروست، و مجموع مشکلات باعث عدم سرمایه گذاری مالکین در این بافت ها گردیده است، اجرا نمود تا مالکین ترغیب به ساخت و ساز شوند.
1. تغییر نسبت طول به عرض
2. اضافه کردن ارتفاع پیلوت یا زیرزمین به ارتفاع ساخت قطعه جنوبی
3. اضافه نمودن ارتفاع پنجره به ارتفاع ساخت قطعه جنوبی
4. اضافه نمودن میزان عقب نشینی جبهه شمالی به ارتفاع بنا (تغییر در نحوه استقرار بنا در قطعه )
5. تغییر و اصلاح ضابطه ارتفاع پذیری40% طول پلاک شمالی به رعایت 40 % طول خود همان پلاک
6. تغییر در استانداردهای ساعات نیاز به بهره مندی از نور خورشید

9-4-1- تغییر نسبت طول به عرض
اولین راهکار مطرح، با توجه به مطالب ارائه شده در فصل پیش افزایش نسبت طول به عرض قطعه می باشد. می توان با افزودن نسبت طول به عرض در یک قطعه، بر ارتفاع قطعه جنوبی آن افزود زیرا مطابق با مقررات، ارتفاع یک ساختمان برابر با 40 درصد طول پلاک شمالی آن ( صرفه نظر از عرض معابر ) می باشد ؛ بنابراین افزایش طول به عرض قطعه بر ارتفاع ساخت تاثیر می گذارد.
در مثال واره های 4 و 5 و 6 که در فصل پیش بررسی گشت، ارتفاع پذیری قطعات جنوبی که پلاک شمالی آنها دارای نسبت طول به عرض 3 به 1 می باشند، بیشتر می باشد. زمانی که نسبت طول به عرض به 3 به 1 ( 25 × 8 ) تغییر داده شد، یعنی طول قطعه نسبت به عرض آن بیشتر گردد، ارتفاع ساخت و ساز در قطعات جنوبی با همان مساحت 200 مترمربع افزایش یافت زیرا 40 % طول پلاک شمالی در طول 20 متر 8 متر و در طول 25 متر، 10 متر می باشد. این راهکار را می توان در هنگام آماده سازی زمین در نظر داشت و سعی کرد طول قطعات را نسبت به عرض آنها افزایش داد.

متن کامل در sabzfile.com

9-4-2- اضافه کردن ارتفاع پیلوت یا زیرزمین به ارتفاع ساخت قطعه جنوبی
افزودن ارتفاع پیلوت یا زیرزمین ساختمان بر ارتفاع قطعات جنوبی راهکار مطرح دیگر در این تحقیق می باشد. از آنجا که طبقه پیلوت یا زیرزمین، محل استقرار فضاهای مشاعی ساختمان ( پارکینگ و انبار ) می باشد، نیازی به استفاده از نور خورشید ندارند، در نتیجه می توان به میزان ارتفاع طبقه پیلوت یا زیرزمین ( 2.80 ) بر ارتفاع قطعه جنوبی افزود. در اینجا تاکید می گردد که راهکار مذکور در صورتی می تواند اجرا گردد که در طبقه پیلوت یا زیرزمین قطعه شمالی، واحد مسکونی وجود نداشته باشد.
طبق مقررات شهرسازی، هر واحد آپارتمان نیاز به 1واحد پارکینگ دارد. در نمونه های مثالی، زمانی که قطعات سایه پذیر( قطعات شمالی )، 4 طبقه روی پیلوت ساخت نماید، ملزم به تامین پارکینگ برای ساختمان می باشد. در نتیجه یک ساختمان 4 طبقه به 4 واحد پارکینگ نیاز دارد. که عملا” پیلوت ساختمان مذکور به پارکینگ ( و فضاهای مشاعی مانند انبار ) اختصاص می یابد بنابراین، در طبقه پیلوت نیازی به بهره مندی از نور خورشید نمی باشد. در نتیجه، می توان ارتفاع این طبقه ( 2.8 ) را به ارتفاع قطعه سایه انداز ( قطعه جنوبی ) افزود.
9-4-3- اضافه کردن ارتفاع پنجره ارتفاع ساخت قطعه جنوبی
در جبهه جنوبی قطعه، مالکین،جهت جلوگیری از مشرفیت بر قطعه جنوبی، فقط ملزم به ایجاد پنجره می باشند. از آنجا که پنجره ها در 0.80 متری از کف تعبیه می شوند پس تا ارتفاع مذکور از کف، ساختمان نیازی به نور آفتاب ندارد. درنتیجه، می توان با افزودن ارتفاع پنجره به ارتفاع قطعه جنوبی، بر ارتفاع قطعه جنوبی افزود ؛ که در مجموع با ارتفاع پیلوت 4 متر یا 1 طبقه می توان بر طبقات مجاز افزود.

9-4-4- اضافه نمودن میزان عقب نشینی جبهه شمالی به ارتفاع بنا (تغییر در نحوه استقرار بنا در قطعه)
به ازای عقب نشینی از جبهه شمالی قطعه، می توان بر ارتفاع قطعه مذکور افزود. استقرار ساخت به جای منتهی الیه جبهه شمالی قطعه، در 10 درصد منتهی الیه جبهه شمالی قطعه صورت پذیر، مالک می تواند از شرایط ارتفاع بیشتری می تواند بهره مند گردد. بدین معنا که به همان میزان عقب نشینی از سمت شمال، بر ارتفاع ساخت افزود. در نتیجه، می توان ارتفاع را به صورت ذیل اصلاح نمود :
40 درصد طول پلاک شمالی + طول حیاط شمالی ( عقب نشینی جبهه شمالی )
در مثال واره ها در صورتی که استقرار ساختمان، در 10 درصد منتهی الیه جبهه شمالی قطعه صورت پذیرفت، بدین معنا که شرایط قطعه به صورت 10 % حیاط خلوت و سپس 60 % ساخت و در نهایت 30 % حیاط اصلی باشد، می توان 10 % عقب نشینی جبهه شمالی را بر ارتفاع ساخت قطعه افزود.
9-4-5- تغییر و اصلاح ضابطه ارتفاع پذیری 40% طول پلاک شمالی به رعایت 40 % طول خود همان پلاک
راهکار پیشنهادی دیگر در این تحقیق این است که ارتفاع مجاز ساختمان 40 درصد از طول خود همان قطعه باشد و طول پلاک شمالی محدودیتی را برای قطعات جنوبی ایجاد ننماید. این پیشنهاد بدین دلیل ارائه می گردد که تفکیک پلاک ها در بافتهای فرسوده به صورت خودرو و ناهماهنگ بوده و براساس ضوابط مهندسی و فنی تفکیک نشده است؛ در نتیجه در بسیاری موارد خود قطعه دارای مساحت مناسبی می باشد ولی آز آنجا که ارتفاع پذیری قطعه براساس طول پلاک شمالی آن است، ارتفاع قطعه جنوبی محدود می گردد. در صورتی که اگر ضابطه به صورت فوق اصلاح گردد، حقی از قطعه مذکور سلب نمی گردد.
9-4-6- تغییر در استانداردهای ساعات نیاز به بهره مندی از نور خورشید
همانطور که قبلا ” گفته شد به ساختمان، منظور بهره برداری بیشتر از انرژی تابشی خورشید، باید در سردترین روز سال از ساعت 9 صبح تا 3 بعد از ظهر در معرض تابش خورشید قرار گیرند. در صورتی که در ساعات نیاز ساختمان به بهره مندی از نور خورشید – با توجه به گرمای اخیر کره زمین – تغییر ایجاد کرد می توان بر ارتفاع قطعات افزود. به عنوان مثال، تغییر ساعات از 9 الی 15 به 10 الی 15 می توان زمینه ارتفاع بیشتری را فراهم ساخت. که البته این موضوع خود می تواند بستری جهت تحقیقات بیشتر در زمینه انرژی مورد نیاز ساختمان را فراهم سازد و پایه مطالعات بعدی قرار گیرد.