مقاله جغرافیا درباره خورشید، تاریخی، شهری، جغرافیایی

وزارت مسکن و شهر سازی تهیه گردید، در سال 1367 به تصویب رسید.
درطرح ارائه شده،کوشش گردیده که ترافیک چهارباغ به حداقل برسد، تا آن حد که در بعضی قسمت ها به صورت پیاده رو و یا تنها برای عبور وسائل نقلیه عمومی در نظر گرفته شده است. سیمای حجمی طرح سعی نموده است تا اصول شهرسازی ایران را مدنظر قرار دهد؛ به این ترتیب که بناهای مسکونی،کم ارتفاع و به صورت افقی بوده و بناهای عمومی با ارتفاع زیاد باشند. از این رو در طرح پیشنهادی ارتفاع بناهای مسکونی در مناطق تاریخی حداکثر دو طبقه و در بقیه مناطق، حداکثر چهار طبقه در نظر گرفته شده است. در قسمت هایی از محورهای شهری که جنبه تاریخی دارند و یا بناهای تاریخی درآنها واقع اند، ملاحظات مربوط به همجواری بناها از نظر ارتفاع به صورت دقیق قرار گرفته است (ذبیحی، 1388 : 89).
برخلاف طرح جامع طرح، پیشنهادهای ارائه شده در آن به اجرا درآمد. البته بخشی از این موفقیت راهم باید ناشی از زمینه هایی دانست که توسط طرح های قبلی فراهم شده بود.

متن کامل در sabzfile.com

نکات قابل توجه درطرح تجدید نظر در طرح جامع وتفضیلی ارگانیک در ذیل آورده شده است:
– در طرح توجه ویژه ای به سیر تکوینی شهر معطوف گردیده ونتایج بررسی آن بطور خلاق در استخوان بندی پیشنهادی وتوسعه آینده انعکاس یافته است.
– به نحوه مثبت، برخی ایده ای اساسی طرح جامع ارگانیک (ازجمله استناد به دو نقطه عطف تاریخی) را مورد عنایت قرار داده است.
– درطرح جامع کوکس نوسازی کامل بافت وتوجه به آثار معماری مورد توجه قرار گرفته بود. پیشنهاد تخریب بافت وایجاد ساختمان های بلند مرتبه درمحدوده شمال میدان نقش جهان و شرق خیابان چهارباغ پایین، دیدگاه طرح درمورد تقویت مرکز شهر از طریق تمرکز فعالیت های عمده اداری، خدماتی و تجاری را نشان می دهد. در طرح جامع ارگانیک حفظ بافت ازطریق کاهش فشار بر مرکز شهر قدیم در عین حفظ جاذبه های آن مورد توجه قرارگرفت وبه این منظور، مرکز دوم و جدید شهر را در دل اراضی توسعه (شمال غرب) پیشنهاد داد.
– طرح تجدید نظر درطرح جامع ارگانیک، حفظ بافت را از طریق تمرکز واحدهای خدماتی حول محوراصلی استخوان بندی شهر قدیم و تقویت این نقش در طول محور مذکور وادامه آن تا منتهی الیه شمالی وجنوبی شهر را دنبال می نماید.
– استخوان بندی شهر اصفهان نبایستی دگرگون یا شکسته شود.
– تاکید بر حفظ فضای سبز حاشیه زاینده رود و ایجاد فضای سبز در اراضی کشاورزی واقع درمحدوده طرح و استفاده از حاشیه مشجر مادی ها به عنوان محورهای پیاده.
– طرح با پیشنهاد گسترش ناپیوسته (عمدتا شهر جدید بهارستان)، انتظار دارد مرزهای پیشنهادی را که برای کاربری های شهر مشخص ساخته، تا دو دهه استوار و پابرجا باقی بماند.
– شبکه پیشنهادی طرح با فرض تحقق اهداف کالبدی آن، از منطق قابل دفاعی پیروی کرده است. یکی حلقه داخلی عاری از کاربری های ازدحام آفرین برای ایجاد ترافیک سریع برگرداگرد شهر تاریخی و دیگری حلقه ی میانی با استقرار خدمات عمومی درحاشیه کلیه قسمت های آن (خلیفه سلطانی، 1385 : 64 ).
درکل این طرح، به بافت شهری نسبت به طرح های قبلی، نگاه جامع تری شده است و حفظ بافت را از طریق تمرکز واحدهای خدماتی حول محور اصلی استخوان بندی شهر قدیم و تقویت این نقش دنبال می نماید. در طرح ارگانیک حفظ بافت از طریق کاهش فشار بر مرکز شهر قدیم وحفظ جاذبه های آن مورد توجه قرار گرفته و به این منظور پیشنهاد مرکز دوم و جدید شهر در دل اراضی توسعه (شمال غرب ) را ارائه داد.
7-7-5- طرح بازنگري طرح تفصيلي
مسئوليت تهيه این طرح بر اساس توافقنامه 15/9/1379 في‌ما بين وزارت مسكن و شهرسازي و شهرداري اصفهان و شوراي اسلامي شهر اصفهان، بعهده شهرداري اصفهان قرار گرفت.
طرح مذكور بعنوان سومين طرح تفصيلي شهر اصفهان محسوب مي‌شود كه براي اولين بار توسط شهرداري تهيه شده است.
تهيه اين طرح در ابتداي سال 1381 و توسط شش مهندس مشاور ذيصلاح، آغاز و نهايتاً در سال 1385 به تأييد و تصويب شوراي اسلامي شهر اصفهان رسيد و چندین منطقه آن بتدريج و به تفكيك، به تصويب كميسيون ماده پنج قانون تأسيس شورايعالي شهرسازي و معماري ايران رسيده، وليكن هنوز ابلاغ نشده است و نتيجتاً هنوز، ملاك عمل قانوني نمي‌باشد. بديهي است پس از ابلاغ رسمي، طرح بازنگري طرح تفصيلي شهر اصفهان قابل استناد رسمي و ملاك عمل قانوني خواهد بود.
لازم به ذكر است مرحله اول طرح مذكور شامل اهداف و راهبردهاي طرح بوده كه به نوعي، بعنوان برنامه‌ و طرح فرادست (مشابه طرح جامع) محسوب مي‌شود كه در سال 1383 به تصويب كميسيون ماده پنج قانون تأسيس شورايعالي شهرسازي و معماري ايران رسيد.
همچنين، مرحله دوم طرح مذكور شامل طرح تفصيلي پايه (شبكه معابر، كاربري اراضي، ارتفاعات، ضوابط و مقررات شهرسازي) كه خروجي و محصول نهايي و اساس طرح مذكور محسوب مي‌شود، از اوايل سال 1384 آغاز و از ابتداي سال 1385 تا نيمه آن بتدريج و به تفكيك مناطق مربوطه، از مشاور تحويل و نهايتاً در شوراي اسلامي شهر اصفهان بررسي و تصويب شد و به كميسيون ماده پنج ارسال و ارائه گرديد.
در یک جمع بندی کلی درشناخت جایگاه نوسازی وبازسازی بافت های شهری درطرح های توسعه شهری اصفهان میتوان چنین گفت که :
-طرح جامع کوکس ضمن افزایش قابل ملاحظه ی سطح شهر پیشنهاد ایجاد یک شبکه معابر شطرنجی ونیز نوسازی کامل مرکز شهر تاریخی رامدنظر قرارداده بود.دراین طرح صرفا” بافت تاریخی مدنظر قرارگرفته بود که البته نتایج آن منجر به از هم گسختگی بافت تاریخی وعدم پویایی آن گردید.
– باتوجه به حضور و سلطه اتومبیل برنظام حمل ونقل شهری، درطرح جامع ارگانیک با رویکردی مشابه طرح قبلی و بدون احترام وتوجه به ارزش بافت های کهن یک شبکه وسیع شطرنجی از شبکه معابر برای کل شهر پیشنهاد شد و نوسازی مرکز قدیم دراین طرح رنگ باخت ویک مرکز جدید شهری درشمال اصفهان پیشنهادگردید. عمده ایرادات وارده به این طرح، درنظر گرفتن گسترش شهر بر روی حدود 7000 هکتار از اراضی کشاورزی مرغوب اطراف اصفهان وسامان دهی نظام فضایی براساس گسترش های بعدی به همین منوال، تغییر جهت گسترش تاریخی اصفهان به سمت جنوب، نادیده گرفتن ساختار تاریخی شهر و افراط درایجاد شبکه معابر اصلی میباشد. این رویه منجر به خروج جمعیت از بافت های قدیمی و در نتیجه عدم پویایی و زندگی اجتماعی درسطح آن گردیده وفرسودگی را به بارآورد.
– طرح تفضیلی ارگانیک، رویکرد مدرنیستی طرح را تا حدود زیادی تعدیل وتعداد قابل ملاحظه ای از معابر پیشنهادی را که از درون بافت تاریخی شهر عبور میکرد، حذف نمود.
– در طرح تجدید نظر درطرح جامع ارگانیک کوشش به عمل آمد تا گسترش طرح ریزی شده اصفهان به سمت شمال که بر خلاف روند گسترش تاریخی ارگانیک و برنامه ریزی شهر پس از دیالمه بوده، مهار و محدود گردد. همچنین پیشنهاد شد که ساماندهی نظام فضایی –کالبدی بر استخوان بندی تاریخی آن منطبق شود و سایر ارزش های تاریخی رعایت، حفظ و قوام بخشیده شوند و از بارگذاری مازاد بر ظرفیت جمعیتی و فعالیتی احتراز گردد. (ذبیحی، 1388 : 91)

متن کامل در sabzfile.com

به طور کلی طرح های توسعه شهری مورد اشاره و قوانین و مقررات موجود در آن، به دلیل بی توجهی به شرایط ویژه کالبدی،اجتماعی،اقتصادی،فرهنگی و… بافت های شهری نتوانسته تاثیر قابل توجهی درروند نوسازی وبازسازی بافتهای فرسوده و قدیمی شهری داشته باشند که می توان توسعه وسعت بافت های فرسوده و بالارفتن سطح فرسودگی دراین محدوده ها و خالی شدن جمعیت در این بافتها را گواه بر این قضیه دانست.
7-8- جمع بندی و نتیجه گیری
شناخت هر جامعه درجهت نیل به اهداف توسعه پایدار شهری در گرو شناخت آن است؛ بنابراین در این فصل، ابتدا شناخت جغرافیایی و تاریخی شهر اصفهان و بررسی عناصر اقلیمی جهت آشنایی با عوامل جغرافیایی موثر در ارتفاع پذیری ساختمانها صورت پذیرفت. بررسی جمعیت و تحولات جمعیتی که برنامه ریزی شهری برای آنها انجام می پذیرد، از موارد مورد بررسی دیگر در این فصل می باشد. همچنین آشنایی با توجه اهمیت بافت فرسوده درموضوع تحقیق حاضر، معرفی بافت فرسوده شهر اصفهان ضرورت می یابد. در ادامه این فصل طرح های توسعه شهری در اصفهان شامل طرح های جامع کوکس، طرح جامع و تفضیلی ارگانیک، طرح منطقه اصفهان، طرح تجدید درطرح جامع وتفضیلی ارگانیک، طرح بازنگري طرح تفصيلي معرفی می گردد.

تجزیه و تحلیل یافته ها

در این سایت مطالب به صورت text only نمایش داده می شود و عکس ها و نمودار ها و.. درج نمی شود. برای دانلود فایل اصلی به سایت sabzfile.com مراجعه نمایید

8-1- مقدمه
در فصل هفتم تحقیق که به تجزیه و تحلیل یافته ها تعلق دارد، پس از تدوین مدل نظری مولفه های ارتفاع پذیری ساختمانها در شهر اصفهان، حالت های خاص و کلی این مولفه های را تعیین می گردد تا مشخص شود از هر کدام از مولفه های ارتفاع پذیری کدامین مولفه در وضعیت ارتفاع پذیری در شهر اصفهان دخیل است. سپس با تعیین حالت های خاص قطعات در شهر اصفهان 6 نمونه مثالی – عملی را تهیه و موضوع سایه پذیری و ارتفاع پذیری ساختمانها را در این نمونه های مثالی تشریح می کند. در این نمونه های مثالی، پس از تشریح ویژگیهای بافت کالبدی در دو سطح تک قطعه و بافت شهری، با توجه به ضوابط طرح های تفصیلی در این زمینه، موقعیت ارتفاع پذیری قطعه نمایش داده و سرانجام ارتفاع پذیری قطعات با توجه به موقعیت خورشید در عرض جغرافیایی شهر اصفهان در ساعات و فصول مختلف ترسیم می گردد.
8-2- تدوین مدل نظری و تجریدی عوامل و مولفه های موثر در ارتفاع پذیری ساختمانها در شهر اصفهان
یکی از ویژگیهای ساخت و ساز توجه به تاثیر نور و رعایت ویژگیهای بهداشتی مربوط به آن می باشد. محیط زندگي باید به گونه اي انتخاب شود که بتوان از نور طبيعي و تابش آفتاب استفاده نمود. در نتیجه یکی از ساده ترین و در عین حال مهمترین اصلی که همیشه در معماری مورد تاکید می باشد، توجه به خورشید و بهره وری مناسب از نور آن است که توجه به مبحث ارتفاع پذیری را در بردارد.
همانگونه که در فصل دوم اشاره گردید، عوامل و مولفه های ضروری موثر بر تعیین ارتفاعات ساختمانها را می توان به دو دسته عوامل و مولفه های عام و کلی و عوامل و مولفه های خاص و موضعی تقسیم بندی نمود. در اینجا بررسی این عوامل و مولفه ها با توجه به شرایط اقلیمی شهر اصفهان ضروری می نماید.
نمودار شماره ( 8-1 ) : عوامل و مولفه های عام و کلی ارتفاع پذیری ساختمان ها

ماخذ : نگارنده

8-2-1- عوامل و مولفه های عام و کلی
این دسته عوامل و مولفه ها که هم از اقلیم و طبیعت فیزیکی یک منطقه ناشی می شوند وهم از مقررات شهرسازی طرح تفصیلی شهر منتج می شوند، به دو دسته تقسیم می گردند :
1- عوامل و مولفه های طبیعی – اقلیمی موثر در ارتفاع پذیری ساختمانها
2- عوامل و مولفه های حقوقی و قانونی( ضوابط و مقررات شهرسازی طرح تفصیلی ) ارتفاع پذیری ساختمان ها
که در اینجا به طور اخص به بررسی دقیق این موارد با تاکید بر شهر اصفهان و موقعیت اقلیمی آن می پردازد.
نمودار شماره ( 8-2 ) : عوامل و مولفه های طبیعی – اقلیمی ارتفاع پذیری در شهر اصفهان

ماخذ : نگارنده
8-2-1-1- عوامل و مولفه های طبیعی – اقلیمی موثر در ارتفاع پذیری ساختمانها
این دسته عوامل نیز خود دارای زیر مجموعه هایی می باشد که در ذیل آورده و هرکدام جداگانه بررسی می شود.
5- عرض جغرافیایی وموقعیت سالیانه خورشید(نقاط اوج و حضیض سالیانه خورشید)
6- موضع یا مسیر حرکت روزانه خورشید
7- اقلیم و شرایط آب و هوایی منطقه
8- توپوگرافی و شیب زمین

8-2-1-1-1- عرض جغرافیایی و موقعیت سالیانه خورشید ( نقاط اوج و حضیض سالیانه خورشید ) در این سایت مطالب به صورت text only نمایش داده می شود و عکس ها و نمودار ها و.. درج نمی شود. برای دانلود فایل اصلی به سایت sabzfile.com مراجعه نمایید
ارتفاع قطعات با توجه به موقعیت خورشید در آسمان در طول سال ترسیم می گردد. اما موقعیت خورشید در یک ماه معین و برای یک عرض جغرافیایی معین با مسیر خورشید در عرض جغرافیایی دیگر و ماههای مختلف یکسان نمی باشد. از آنجایی که این تحقیق بر ارتفاع پلاکها در شهر اصفهان تاکید دارد، عرض جغرافیایی 32 درجه ملاک عمل در تحقیق حاضر می باشد و موقعیت خورشید در آسمان در عرض جغرافیایی مذکور ترسیم شده است.
8-2-1-1-2- موضع یا مسیر حرکت روزانه خورشید
همانطور که گفته شد، موقعیت خورشید در ماهها و ساعتهای مختلف متفاوت است که در این پژوهش جهت اختصار کلام، بر موقعیت خورشید در ماههای اول هر فصل تاکید می نهد. از طرفی در مبحث انرژی مورد نیاز یک ساختمان، بهرمندی از نور خورشید از ساعت 9 الی 15 مورد توجه می باشد اما در تحقیق حاضر موقعیت خورشید در ساعات 9 الی 12 نشان داده است زیرا ساعات 13، 14 و 15 با اندک اختلافی، به ترتیب قرینه ساعات 11، 10 و 9 محسوب می گردد.
8-2-1-1-3- اقلیم و شرایط آب و هوایی منطقه
از دیگر مولفه های موثر در ارتفاع پذیری ساختمانها را می توان اقلیم و شرایط آب و هوایی منطقه دانست زیرا استفاده از نور خورشید در تمامی اقلیم ها یکسان نمی باشد.
در اقلیم گرم و خشک، هدف از طراحی اقلیمی، بهره‌گیری از انرژی خورشیدی، کاهش اتلاف حرارت ساختمان و جلوگیری از تاثیر هوای گرم خارج و تابش شدید آفتاب بر ساختمان می باشد. در نتیجه عدم ارتفاع پذیری پلاک ها در این اقلیم از اهمیت خاصی برخوردار است.
اقلیم اصفهان، نیز، معتدل و خشک است و مقدار بارش باران و برف به نسبت کم، اما تابستانهایی گرم و خشک دارد. بنابراین، بررسی عدم ارتفاع پذیری ساختمانها بر روی یکدیگر و استفاده مطلوب از نور خورشید در اقلیم معتدل و خشک در این تحقیق بررسی می گردد.