پایان نامه با موضوع سنندج، فضایی، 1355، روستاهای

پایین¬تر استفاده نمود. در واقع این ضرایب نشان دهنده میزان تاثیرگذاری هر یک از متغیرهای مشاهده شده (معیارها و جزء معیارهای سازنده کیفیت محیط سکونت) بر متغییر پنهان (کیفیت محیط سکونت) است.
3. برای فهمیدن میزان همبستگی بین دو جامعه شاخصی به عنوان ضریب همبستگی بین دو جامعه محاسبه می¬شود. ضریب همبستگی کمیتی است که درجه و میزان همبستگی دو جامعه را که دارای افراد متناظرند تعیین می¬کند. میزان ضریب همبستگی بین دو جامعه از 1+ تا 1- متغیر است. به عبارت دیگر اگر دو جامعه دارای همبستگی کامل مستقیم باشند، مقدار ضریب همبستگی آنها 1+ و اگر دارای همبستگی کامل معکوس باشند مقدار ضریب همبستگی آنها 1- برآورد می¬شود. دو جامعه که دارای عدم همبستگی باشند ضریب همبستگی آنها صفر خواهد بود.

3-6. روایی و پایایی پرسشنامه:

متن کامل در sabzfile.com

برای سنجش پایایی سوالات پرسشنامه با استفاده از آزمون الفای کرونباخ نتایج پرسشنامه¬ها را مورد آزمون قرار داده¬ایم که مقدار آلفای به دست آمده از این آزمون برابر (86/0) است که نشان دهنده پایایی خوبی است. همچنین به منظور شناسایی و روایی پرسشنامه از آزمون کرویت بارتلت (KMO) استفاده شده که عدد به دست آمده معادل (63/0) بوده که نشان دهنده روایی خوبی می¬باشد.

در این سایت مطالب به صورت text only نمایش داده می شود و عکس ها و نمودار ها و.. درج نمی شود. برای دانلود فایل اصلی به سایت sabzfile.com مراجعه نمایید

3-7. جامعه آماري، روش نمونه¬گيري و تعداد نمونه:
شهر سنندج به عنوان یک شهر بزرگ منطقه¬ای طی سه دهه اخیر رشد شتابانی هم در افزایش جمعیت و هم در گسترش سطح داشته است، به گونه¬ای که خزش پیوسته این شهر طی دوره مذکور هشت روستا را با تمام زمین¬های زراعی، باغی و مراتع پیرامونشان در بافت خود ادغام کرده و اکنون کوچک¬ترین نشانه¬ای از ساختارهای روستایی خود ندارند. روستاهایی که از سال 1355 تا 1380 در شهر سنندج ادغام شده¬اند، روستاهای کمیز، حاجی آباد، مبارک آباد، فرجه، قرادیان، خانقاه سنندج، دگایران و قشلاق نام داشتند. در دهه اخیر نیز دو نقطه روستایی دیگر به نام¬های حسن آباد و نایسر به این تعداد افزوده شده¬اند که به دلیل فاصله اندکی با شهر سنندج با عنوان ناحیه منفصل شهری به حیات خود ادامه می¬دهند. با توجه به جدید بودن ادغام این روستاها در شهر سنندج و برخورداری از برخی ویژگی¬های روستایی، برخورداری از بیشترین میزان رشد جمعیتی نسبت به نقاط سکونتی مجاور، نقش پررنگ سکونتی- خوابگاهی آنها برای شهر سنندج و همچنین وجود آمار و اطلاعات دقیق به عنوان نمونه موردی این تحقیق برگزیده شدند.
جامعه آماری در این پژوهش روستاهای ادغام شده در شهر سنندج شامل دو روستای نایسر و حسن آباد است که بر اساس آمار رسمی سال 1385، در کل دارای جمعیتی معادل 28120 نفر (جمعیت نایسر 18972 و جمعیت حسن آباد 9148 نفر است) است. در این تحقیق با استفاده از روش کوکران به تعیین حجم نمونه اقدام کرده¬ایم. بر اساس این روش برای برآورد حجم نمونه از تکنیک¬ها و روش¬های آماری استفاده می¬شود. منتها محقق برای انجام دادن آن به دانستن اطلاعاتی درباره جامعه-ای که قصد انتخاب نمونه از آن را دارد، نیاز دارد. ویژگی عمده این فرمول، آن است که می¬توان حجم جامعه را نیز در آن دخالت داد و به یک نمونه منطقی¬تری دست یافت. این روش که برای برآورد حجم نمونه در متغیرهای کیفی به کار می¬رود به صورت زیر می¬باشد.

در این فرمول t اندازه متغیر در توزیع نرمال است که از جدول مربوط به سطح احتمال مورد نظر استخراج می¬شود.P درصد توزیع صفت در جامعه یعنی درصد افرادی است که دارای آن صفت مورد مطالعه می¬باشند. q درصد افرادی است که فاقد آن صفت در جامعه هستند. d تفاضل نسبت واقعی صفت در جامعه با میزان برآورد آن صفت در جامعه است که حداکثر نسبت آن تا 0.05 است و دقت نمونه¬گیری نیز به آن بستگی دارد و در نهایت n حجم جامعه آماری است(مولودی، 1388، 25). در این تحقیق ما می¬خواهیم حجم جامعه نمونه را از مجموع جمعیت دو روستای ادغام شده در شهر سنندج یعنی روستاهای نایسر و حسن آباد بر اساس آمار رسمی سال 1385 که دارای جمعی معادل 28120 نفر می¬باشند، انتخاب نمائیم که بر اساس فرمول مذکور حجم جامعه نمونه در این پژوهش 365 نفر می¬باشد. این تعداد کل نمونه متناسب با حجم جمعیت روستاهای مذکور بین دو سکونتگاه حسن آباد و نایسر تقسیم شد.

متن کامل در sabzfile.com

منابع و مأخذ:
1. بيگدلي، ابوالفضل(1385)؛ تحليل عوامل و موانع پذيرش روش¬هاي كشاورزي پايدار توسط گندمكاران- مطالعه موردي مددكاران ترويجي استان قزوين، پايان نامه كارشناسي ارشد رشته ترويج و آموزش كشاورزي، دانشكده كشاورزي، دانشگاه تربيت مدرس، تهران.
2. فرید، یدالله(1371)؛ کاربرد جغرافیا در روش تحقیق شهر و روستا، انتشارات دانشگاه تبریز، تبریز.
3. مولودی، جمشید(1388)؛ سنجش کیفیت محیط شهری در شهرهای جدید- مطالعه موردی: شهر جدید هشتگرد، پایان نامه کارشناسی ارشد، به راهنمایی مجتبی رفیعیان، دانشگاه تربیت مدرس.

4-1. مقدمه
بررسی¬ها نشان می¬دهد که بدون شک انجام و تکمیل هر مطالعه¬ای بدون داشتن نگرشی یکپارچه و کل¬نگر و آگاهی از وضعیت منطقه و یا شهر مورد مطالعه ناقص است. بدون اطلاع از ویژگی¬های محیطی و طبیعی، شرایط و تحولات اقتصادی- اجتماعی نمی¬توان به قضاوت صحیح در مورد مسایل مورد مطالعه پرداخت. به همین دلیل در این فصل در ابتدا با نگاهی اجمالی، به بررسی و معرفی منطقه و شهر مورد مطالعه در ابعاد طبیعی، اجتماعی- فرهنگی و… پرداخته و در وهله¬ی بعد یافته¬های توصیفی و استنباطی تحقیق که می¬تواند از یک سو تبیین کننده وضعیت موجود نمونه مطالعاتی باشد و از سوی دیگر مرجعی برای تحليل و آزمون فرضيات و تشریح روابط بين متغيرهای تحقيق است. در ادامه نیز به ارائه جمع بندي و نتيجه¬گیری از يافته¬هاي تحقيق خواهیم پرداخت.

4-2. موقعیت جغرافیایی
شهر سنندج مرکز استان کردستان در مختصات /00 470 طول شرقی و /19 0 35 عرض شمالی در ارتفاع 1500 متر از سطح آب¬های آزاد و در 506 کیلومتری جنوب غرب شهر تهران واقع شده است.

4-3. جغرافیای انسانی- اقتصادی منطقه مورد مطالعه
4-3-1. ویژگی¬ها و تحولات جمعیتی شهر سنندج
شهر سنندج مركز سياسي- اداري و بزرگترين شهر استان كردستان به عنوان يك مادرشهر منطقه¬اي، نقش قطب مسلط جمعيتي، اقتصادي و سياسي استان را دارد و به خاطر ساختار خاص در عرضه خدمات و امكانات مختلف نه تنها محل مراجعه روستاييان، بلكه ساكنان ساير شهرهاي استان و در بسياري موارد ساكنان سكونتگاه¬هاي شهري و روستايي خارج از استان مي¬باشد. و در موارد بسياري شايد به بهترين نحو بتوان اصطلاح “غصب انحصاري تامين نيازها (اهلرس، 1380: 234) در منطقه را به آن نسبت داد.
بررسی تحولات جمعیتی شهر سنندج در نیم قرن اخیر نشان می¬دهد که جمعیت این شهر از 40861 نفر در سال 1335 به 316832 در سال 1385 افزایش یافته است. این بررسی نشان می¬دهد که بیشترین شدت رشد شهرنشینی در سنندج در دهه 1365- 1355 بوده است، به گونه¬ای که جمعیت شهر سنندج در این دهه با نرخ رشد بی سابقه 8 درصد، 108665 نفر افزایش داشته است¬(سالنامه آماری استان کردستان 1335 تا 1375 و 1385 ،http://www.sci.org.ir).
به طور کلی شهر سنندج در سه دهه اخیر رشد شتابانی هم در افزایش جمعیت و هم در افزایش سطح داشته است. به گونه¬ای که جمعیت و مساحت این شهر در سال 1355 به ترتیب 95872 نفر و 397 هکتار بوده است. همچنین جمعیت این شهر در سال¬های 1365 و 1375 نیز به ترتیب 204537 و 277808 نفر افزایش و مساحت آن نیز در سال¬های یاد شده به ترتیب به 1703 و 3500 هکتار گسترش می¬یابد(مهندسین مشاور تدبیر شهر، 1384). مساحت شهر سنندج بر اساس آمار سال 1385 3815 هکتار می¬باشد. در واقع در دوره سی ساله 1385- 1355 جمعیت شهر سنندج 3/3 و مساحت آن بیش از 10 برابر افزایش یافته است. نکته جالب توجه این است که در دوره مذکور رشد مساحت شهر بیشتر از رشد جمعیت آن بوده است.جدول (4-1)

جدول (4-1): تغییرات جمعیت و مساحت شهر سنندج طی دوره 1385-1355
سال تغییرات جمعیت تغییرات مساحت در این سایت مطالب به صورت text only نمایش داده می شود و عکس ها و نمودار ها و.. درج نمی شود. برای دانلود فایل اصلی به سایت sabzfile.com مراجعه نمایید
تعداد جمعيت متوسط نرخ رشد ساليانه مساحت به هكتار متوسط نرخ رشد ساليانه
1355 95872 – 397 –
1365 204537 87/7 1703 67/15
1375 277808 11/3 3500 47/7
1385 316832 32/1 3815 86/0
ميانگين نرخ رشد دوره سي ساله 06/4 – 83/7
ماخذ: پردازش براساس داده¬هاي سالنامه آماري استان كردستان 1355 تا 1375 و 1385 ، http://www.sci.org.ir و مهندسین مشاور تدبير شهر 1384.
گسترش فضایی این شهر طی دوره مذکور فضاهای زیستی پیرامون (روستاها و زمین¬های زراعی و باغی) را به شدت دگرگون کرده است. به گونه¬ای که در این دوره هشت روستا بر اثر پدیده خزش شهری (Urban Sprawl) در بافت شهر ادغام و اکنون کوچکترین نشانه¬ای از ساختارهای روستایی خود را ندارند. در دهه اخیر روستاهای حسن آباد و نایسر به این تعداد اضافه شده است.
رشد شهری سنندج در سی سال اخیر همچنین منجر به تمرکز و تورم جمعیتی و گسترش روستاهای پیرامونی آن شده است، به گونه ای که نرخ رشد جمعیت روستاهای پیرامون این شهر در دوره مذکور فوق العاده و بسیار بیشتر از نرخ رشد جمعیت شهری کشور (49/2 درصد) و شهر سنندج (06/4 درصد) می¬باشد. اما این رشدها متأثراز استعداد¬های بالقوه روستاها نیست- و در بسیاری از موارد عکس آن می¬باشد- بلکه ناشی از موقعیت ارتباطی روستا با شهر می¬باشد.

4-3-2. گسترش فضایی شهر سنندج از سال 1355 تا 1385
از سال 1355 تا 1365 روند تحولات جمعیتی- فضایی شهر سنندج هر چند در تداوم وضعیت گذشته اما وارد مرحله جدیدی شد. اين دهه حداقل در سده اخير اوج بحران¬هاي سياسي و اجتماعي در ايران و بويژه در کردستان بوده است. پيامدهاي پس از اجراي اصلاحات ارضي، وقوع انقلاب اسلامي و ناآرامي¬هاي حاصل از آن، جنگ تحميلي، به همراه ناآرامي¬هاي سیاسی ناشي از آن باعث غفلت مدیریت شهر بر امور مربوطه و زمينه مناسبي براي مهاجرت به شهر و بهره¬گيري سوداگران زمين فراهم کرد، تا به تصرف اراضي عمومي، مراتع و حتی شیب¬های تند تپه¬ها و دره¬های پيرامون شهر بپردازند. از اين رو بيشترين مهاجرپذیری، بالاترین نرخ رشد و بیشترین گسترش فضایی نسبت به همه دوران¬های تاریخی تکامل این شهر نيز در اين دوره صورت گرفته است(قادرمزی و افشاری، 1387: 69- 68 ). در دوره زمانی یاد شده جمعیت این شهر به طور متوسط با نرخ رشد سالیانه 87/7 درصد از 95872 نفر در سال 1355 به 204537 نفر در سال 1365 (معادل 13/2برابر) افزایش یافت. یکی از نتایج بسیار مهم این افزایش شتابان جمعیت، گسترش فضایی فوق العاده شهر بوده است. به گونه¬ای که این شهر طی دوره 340 ساله حیات خود (1355 – 1015 ه.ش)، در کل 397 هکتار رشد کالبدی داشته است، در حالیکه فقط طی دوره ده ساله (1365 – 1355)، 1306 هکتار مساحت آن افزایش یافته و به 1703 هکتار گسترش می¬یابد. اما بیشتر این گسترش فضایی شهر بنا به دلایل فوق، بدون برنامه اتفاق افتاد. در واقع در دهه یاد شده، رشد قارچ گونه بافت¬های بدون برنامه و خودرو (حاشیه نشینی)- که از دهه قبل به صورتی ضعیف شکل گرفته بود – به شدت افزایش یافت. محلات حاشیه نشین “عباس آباد”، “تقتقان”، “کانی کوزله”، “اسلام آباد” و “گردی گرول” به طور عمده در این دوره زمانی شکل گرفته و به شدت گسترش پیدا کردند. نکته جالب توجه در این رابطه این که 131535 نفر معادل 4/59 درصد از کل جمعیت شهر سنندج در سرشماری سال 1365 در محدوده محلات حاشیه نشین شهر ساکن بوده¬اند(مهندسین مشاور بوم نگارپارس، 1385، ج3: 145).
دیگر پدیده جدید این دوره در روند رشد جمعیت و گسترش فضایی شهر سنندج، مهاجرپذیری روستاهای پیراشهری بود. به گونه¬ای که در دوره زمانی 1365- 1355 علاوه بر محلات حاشیه نشین یاد شده، نزدیکترین روستاها به شهر، مقصد بعدی مهاجران بوده است. دو روستای حاجی آباد در غرب و فرجه در شرق از این جمله هستند. با ورود مهاجران به این روستاها و گسترش فضایی محلات حاشیه نشین به تدریج فاصله این روستاها با بافت شهر بوسیله ساخت و سازهای مهاجران پر شد و روستای حاجی آباد قبل از سال 1365 و روستای فرجه اندکی پس از آن در بافت شهر ادغام شدند.