دانلود پایان نامه درمورد حوزه و دانشگاه، پناهندگان، اهداف سود

سایت ما حاوی حجم عظیمی از پایان نامه های کارشناسی ارشد است. می توانید در سایت جستجو کنید : انع در تعيين کارآمدي يک نظام
مؤلفه ديگري که افزون بر دو عنصر اهداف و امکانات، در ميزان تحقق کارآمدي يک نظام و ارزيابي آن نقش مهمي دارد؛ وجود يا فقدان موانع در مسير کارکردهاي آن نظام است. موانع کارآمدي يک نظام را مي توان به دو دسته کلي تقسيم کرد:
?. 3 . موانع داخلي
برخي از مهمترين موانع داخلي عبارتند از:
أ. افزايش تقاضاي خدمات (براي مثال در اثر افزايش زاد و ولد، پناهندگان خارجي).
ب. افزايش آستانه رضايت مندي (براي مثال در اثر ارتقاي سطح آگاهي، رفاه، تغييرات ارزشي، تبليغات و…).
ج. تحولات ناموزون و غيرمناسب سياسي، فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي.
د. ميراث هاي تاريخي منفي و مخرب علمي، اقتصادي، اجتماعي، سياسي.
هـ . گروه هاي بي تفاوت، مخالف و معاند داخلي.
و . اشتباهات، اختلافات و انحرافات مسئولان، مديران و کارگزاران.

2. 3. موانع خارجي
أ. موانع انديشه اي (جهان بيني ها و نظام هاي ارزشي مخالف و مهاجم).
ب. موانع فرهنگي (فرهنگ هاي متفاوت، مخالف و مهاجم).
ج. موانع سياسي (اهداف، رويکردها، روش ها و رفتارهاي سياسي مخالف و مهاجم).
د. موانع اقتصادي (تحريم و بايکوت اقتصادي، کمبود منابع ملي يا انرژي و… ).
هـ. موانع نظامي (حمله، تهديد نظامي).
و. موانع مربوط به ساختار حقوق بين الملل (قوانين، مقررات، کنوانسيون هاي تبعيض آميز و ناعادلانه) (فتحعلي، 1383: ???).

فصل پنجم. نکات تکميلي در شناخت کارآمدي
پس از بررسي عناصر و مولفه هاي تأثير گذار در تحقق و ارزيابي کارآمدي نظام هاي سياسي، اين موضوع مهم قابل بررسي است که آيا آنگونه که برخي افراد مي پندارند، کارآمدي امري مطلق است؟ آيا از کارآمدي يک نظام در يک يا چند مرحله مي توان کارآمدي آن را در همه مراحل نتيجه گرفت؟ از ناکارآمدي آن چه طور؟ (ابوالحمد،1376: 251). پاسخ اين پرسش ها مي تواند در فهم، قضاوت و ارزيابي صحيح در باب کارآمدي مفيد باشد.
1. نسبي بودن کارآمدي
تبيين دقيق اين موضوع نيازمند توجه به ويژگي هايي است که در تحليل و ارزيابي کارآمدي مورد استفاده قرار مي گيرد. اولين ويژگي اين است که هر پديده اهداف، امکانات و موانع خاص خود دارد. ويژگي ديگر اين است که اهداف، امکانات و موانع يک پديده خاص مي تواند در حالات و شرايط گوناگون تغيير کند و بالاخره اين که بسياري از عوامل کارآمدي خارج از مجموعه و سيستم شکل مي گيرند.
خصوصيات فوق سبب مي شود تا نتوان به هيچ وجه يک حد کمّي مطلق را در ارزيابي کارآمدي مبنا و ملاک سنجش قرار داد. بر اين اساس کارآمدي امري نسبي است و کارآمدي هر پديده مخصوص خود آن است (فتحعلي، 1383: ???).

2. نقش مراحل در کارآمدي
از آنجا که پديده هاي زمانمند و پويا داراي مراحل متعددي است که در زمان هاي مختلف مي تواند از امکانات و موانع و اهداف متفاوتي برخوردار باشد، از اين رو بايد کارآمدي آن پديده را در شرايط و مراحل گوناگون بررسي و ارزيابي قرار داد. مثلاً کارآمدي يک نظام سياسي را بايد در شرايط و مراحل گوناگون: جايگزيني، استقرار، تثبيت اوليه، گذار و ثبات به صورت جداگانه مورد ارزيابي قرار داد. بديهي است “کارآمدي کل” آن نظام سياسي برابر با برآيند کارآمدي هاي مراحل گوناگون است.

حاصل جمع کارآمدي مراحل گوناگون = کارآمدي کل يک پديده زمانمند

3. نقش اجزاء يک سيستم در کارآمدي
کارآمدي پديده هاي مرکب و پيچيده نظير، دانشکده، مدرسه، يا يک نظام سياسي امري است مجموعي که از حاصل جمع (جبري) کارآمدي اجزاء آن پديده به دست مي آيد. به عنوان نمونه نمي توان از ناکارآمدي يک استاد در يک دانشکده يا يکي از قواي سه گانه در يک حکومت، کل آن دانشکده يا حکومت را ناکارآمد دانست. يا بالعکس از کارآمدي يکي از اجزاي نظام سياسي ليبرال، کارآمدي کل اين نظام را نتيجه گرفت، و يا از ناکارآمدي يکي از اجزاء نظام سياسي جمهوري اسلامي ايران، ناکارآمدي کل اين نظام را استنتاج کرد؛ زيرا چنين چيزي سرايت دادن حکم جزء به کل است که از نظر منطقي صحيح نمي باشد. “کارآمدي کل” در سيستم هاي مرکب و پيچيده برابر است با حاصل جمع کارآمدي اجزاء.
حاصل جمع (جبري) کارآمدي اجزاء = کارآمدي يک پديده مرکب

بنابراين اگر چه در يک سيستم پيچيده، بروز عيب و نقص، محتمل و طبيعي به نظر مي رسد، لکن روند کلي و برآيند مجموعه عملکردها و تلاش هاي صورت گرفته، تعيين کننده ميزان کارآمدي آن مي باشد. نکته مهم در اين جا آن است که “وجود کارآمدي گرچه موضوعي عيني مي باشد، احساس وجود کارآمدي، يک موضوع ذهني است”؛ لذا لازم است با اطلاع رساني صحيح از اقدامات انجام گرفته، از ذهنيت سازي منفي در افکار عمومي جلوگيري شود (جمعي از نويسندگان، ????:???).

“وجود کارآمدي گرچه موضوعي عيني مي باشد، احساس وجود کارآمدي، يک موضوع ذهني است”
4. حکومت کارپرداز يا برنامه دار
يکي از پژوهشگراني که در زمينه کارآمدي نظام هاي سياسي تحقيقات گسترده اي انجام داده، کارآمدي را ناظر به سازمان و سازوکاري مي داند که حکومت براي انجام کارهاي خود پيش بيني مي کند. از اين منظر کارآمدي با نحوه مديريت و برنامه ريزي عاقلانه در ارتباط مستقيم است:” ريشه کارآمدي در ماهيت “عامل” (Actor) بودن حکومت است يعني همان طور که “فرد” عامل است و فعل اختياري از وي صادر مي شود، حکومت هم به شکل جمعي مصدر فعل اختياري است. هر کجا عامل باشد که مصدر فعل است بلافاصله سؤال کارآمدي درباره آن عامل -چه فرد باشد چه حکومت- مطرح مي شود. البته ميان فرد و حکومت انواع ديگر تجمع هاي ع