۲-۳-۸) روش‌های مدیریت سود
رونن و سادن مدیریت سود را به ۳ روش کلی ممکن دانستهاند: (آقایی و کوچکی، ۱۳۷۵، ص ۴۹-۳۲)
مدیریت از طریق وقوع و یا تشخیص رویداها [۱۵۲]۱
۲- مدیریت از طریق تخصیص در طول زمان[۱۵۳]
۳- مدیریت از طریق طبقه بندی[۱۵۴]
۱- مدیریت از طریق وقوع و یا تشخیص رویدادها
مدیران میتوانند زمان وقوع رویدادهای مالی را به گونهای برگزینند که تأثیر آن کاهش نوسانهای دورهای سودهای گزارش شده باشد. این امکان از آن جهت میسر میشود که وقوع برخی رویدادهای مالی تابعی از قواعد حسابداری حاکم بر شناخت آن هاست.
۲- مدیریت از طریق تخصیص در طول زمان
مدیر میتواند با استفاده از اختیارات کنترلی به تخصیص اثرات ریالی برخی رویدادهای مالی در طول زمان (دورههای مالی مختلف) اعمال نظر کند به گونهای که نتایج آن روند همواری از سودهای گزارش شده باشد. (به عنوان مثال انتخاب روش مستقیم یا نزولی در محاسبه استهلاک)
۳- مدیریت از طریق طبقه بندی
در این روش مدیران با انتخاب اقلام میانی صورت حساب سود و زیان ترتیب مکانی قرار گرفتن آن‌ها را تحت کنترل قرار میدهند که نتیجه آن تاثیر بر میزان سود گزارش شده در مراحل مختلف است . (به عنوان مثال عادی یا غیر عادی تلقی کردن برخی از اقلام سود یا زیان)
۲-۳-۹) ابزارهای مدیریت سود
با توجه به انواع روشهای مدیریت سود، تحقیقات مختلفی در جهت شناسایی ابزارهای مشخصی که شرکت‌ها در فرآیند مدیریت سود مورد استفاده قرار میدهند انجام شده است.
آشاری و همکاران این ابزارها را به شرح زیر جمع بندی نمودهاند: (آشاری، ۱۹۹۴)
۱- تغییر در خط مشیهای حسابداری[۱۵۵]
۲- هزینه‌های بازنشستگی[۱۵۶]
۳- سود سهام[۱۵۷]
۴- اقلام غیر مترقبه[۱۵۸]
۵- معافیت مالیاتی سرمایه گذاریها[۱۵۹]
۶- استهلاک و هزینه‌های ثابت[۱۶۰]
۷- تصمیمات اختیاری حسابداری[۱۶۱]
۸- طبقه بندی‌های حسابداری[۱۶۲]
۹- ذخیره‌ها و اندوختهها[۱۶۳]
آلبرشت و ریچارد سون به عوامل زیر در این راستا اشاره داشتهاند: (آلبرشت و ریچاردسون، ۱۹۹۰، ص ۷۳۰-۷۱۳)
۱- روش استهلاک دارائیهای مشهود
۲- استهلاک هزینه‌های بازنشستگی
۳- استهلاک دارائیهای نامشهود[۱۶۴]
۴- درآمدها و هزینه‌های غیر مترقبه[۱۶۵]
۵- معافیت مالیاتی سرمایه گذاریها
۶- ارزیابی موجودی کالا[۱۶۶]
۷- انتخاب خط مشیهای حسابداری
۸- تلفیق به روش خرید در مقابل روش اتحاد منافع[۱۶۷]
۹- درآمد (سود) سهام واحد فرعی گزارشگر بر اساس روش بهای تمام شده واحد تابعه گزارشگر.
هندریکسون بیان میکند در سال ۱۹۶۳ در پاسخ به درخواست کنگره امریکا از کمیسیون بورس اوراق بهادار در خصوص اعلام ابزارهای مدیریت سود، این کمیسیون موارد زیر را بیان کرد: (ایراندوست، ۱۳۷۹)
۱- ارزیابی موجودی کالا FIFO) در مقابل (LIFO
۲- استهلاک منابع طبیعی[۱۶۸]
۳- مالیات بردرآمد[۱۶۹]
۴- هزینه‌های بازنشستگی
۵- هزینه‌های تحقیق و توسعه[۱۷۰]
۶- سرقفلی
۷- زمان تحقق درآمد