در این تحقیق به منظور بررسی این متغیر از مدل سه مرحله مدیریت بحران استفاده خواهد شد.شاخص های مورد استفاده در این مدل ، در سه مرحله قبل از بحران ، حین بحران و پس از بحران مورد بررسی قرار می گیرد.مرحله قبل از بحران شامل تمامی اقدامات برای جلو گیری از وقوع بحران می باشد. شاخص هایی که در این مرحله مورد بررسی قرار می گیرد عبارتند از : برنامه ریزی بحران و تهیه برنامه های بحران و دستورالعمل های اجرایی مقابله با بحران و تشکیل تیم بحران. مرحله دوم ، مرحله حین بحران است. شاخص های مورد بررسی در این مرحله ، شامل شناسایی علائم اولیه بحران ، جمع آوری اطلاعات بحران، تجزیه و تحلیل اطلاعات بحران، شناسایی ذینفعان و برقراری ارتباط اثربخش با آن ها می باشد. شاخص های مرحله پس از بحران عبارتند از: مجموعه اقدامات جهت اطمینان از رفع بحران، اطمینان از امنیت سازمان، برقراری ارتباط با ذینفعان برای اگاه سازی آن ها از نتایج و اثرات بحران و یادگیری است(نظری، ۱۳۸۶).
قلمرو تحقیق
قلمرو موضوعی
این تحقیق به بررسی برخی متغیر های ارتباطات سازمانی از جمله ارائه انواع اطلاعات یعنی اطلاعات بهنگام، صحیح ، مناسب، کامل و سریع و همچنین کانال های ارتباطیو بازخور می پردازد( بقیه متغیر های ارتباطات سازمانی مورد نظر این تحقیق نمی باشد).
قلمرو مکانی
قلمرو مکانی این تحقیق اداره آموزش و پرورش ناحیه یک شهرستان بندرعباس می باشد.
قلمرو زمانی
این تحقیق با گرد آوری داده ها و اطلاعات در شش ماه اول سال ۱۳۹۲هجری شمسی انجام می گردد.
روش شناسی تحقیق
روش تحقیق
این تحقیق توصیفی- تحلیلی از نوع همبستگی می باشد.
روش گرد آوری اطلاعات
روش و ابزار گرد آوری اطلاعات در این پژوهش، مطالعات کتابخانه ای از جمله مطالعه کتب و نشریات داخلی و خارجی و جستجو در پایگاههای اطلاعاتی(اینترنت) به منظور دستیابی به مبانی نظری و استفاده از تجارب محققین دیگرخواهد بود و سپس پرسشنامه های تحقیق به روش محقق ساخته طراحی می شود و پس از تعیین پایایی و روایی آن اجرا می شود.
جامعه آماری
جامعه آماری این پژوهش کارکنان اداره و مدیران مدارس آموزش و پرورش ناحیه یک شهرستان بندرعباس خواهد بود.
روش تجزیه و تحلیل آماری
برای تحلیل آماری داده ها از فنون آمار توصیفی(تنظیم جداول و نمودارهای توصیفی) و استنباطی (آزمون همبستگی و آزمون رگرسیون ) استفاده خواهد شد.
فصـل دوم
مروری بر ادبیات تحقیق
بخش اول: ارتباطات سازمانی
وجود ارتباطات موثر و صحیح در سازمان همواره یکی از اجزای مهم در توفیق مدیریت به شمار می آید. به تجربه ثابت شده است که اگر ارتباطات صحیح در سازمان برقرار نباشد، گدش امور مختل شده و کارها آشفته می شوند. هماهنگی، برنامه ریزی، سازماندهی، کنترل و سایر وظایف مدیران بدون وجود سیستم ارتباطی موثر در سازمان قابل تحقق نبوده و در غیاب چنین سیستمی امکان اداره سازمان موجود نخواهد بود. در هر سازمانی اطلاعات باید طبق جریان ارتباطی مداومی در اختیار مدیر قرار گیرد تا وی بتواند با آگاهی به انجام وظایف خود بپردازد. هنری میتنز برگ نقش اطلاعاتی و ارتباطی مدیر را در سازمان، جزء اساسی ترین نقش های او قلمداد کرده است. به زعم این نویسنده، مدیر دارای سه نقش عمده در سازمان است، نقش ایجاد ارتباط بین افراد و اعضاء سازمان، نقش جمع آوری اطلاعات و نقش تصمیمم گیری که در هر سه محور اصلی انتقال اطلاعات است. اگر به زمانی که صرف انجام هر یک وظایف مدیر می شود بنگریم، مشاهده می شود که بیشتر وقت مدیر، صرف ایجاد ارتباط و انتقال اطلاعات و انجام کلیه وظایف او ، منوط به ایجاد ارتباط و حصول اطلاعات می باشد(الوانی، ۱۳۷۷).
تعاریف ارتباطات سازمانی
قبل از ارائه تعریف ارتباطات سازمانی ابتدا تعاریفی از ارتباطات ارائه گردیده و سپس تعاریف ارتباط سازمانی که بیشتر مورد پذیرش نویسندگان مدیریت است مطرح می شود.
کلمه ارتباطات ((Communication از لغت لاتین(Communicare) مشتق شده است که این لغت در زبان لاتین به معنای(To make commom) عمومی کردن و یا به عبارت دیگر در معرض عموم قرار دادن استف بدین معنی که مفهومی که از درون فردی برخاسته است به میان دیگران راه یافته یا به دیگران انتقال یابد. البته در تعاریف جدیدآن را انتقال مفاهیم و با انتقال معانی و نیز انتقال و یا تبادل پیامها می دانند(فرهنگی، ۱۳۷۳).
ارتباطات عبارت است از کلیه فعالیتهای گفتاری، نوشتاری و حرکتی که برای انتقال معنی و مفهوم از فردی به فردی دیگر یا اثر گذاری و نفوذ بر دیگران به کار می رود(فرهنگی، ۱۳۷۲).
ارتباطات فرایندی است که افراد از طریق آن مفاهیم را باستفاده از علائم و سمبولهای کلامی و غیر کلامی در یک زمینه مشخص ایجاد، حفظ و اداره می کنند(کاتچینگس، ۲۰۰۴).
پس از ارائه تعاریفی از ارتباطات اکنون دو تعریف از مفهوم ارتباطات سازمانی مطرح میگردد:
ارتباطات سازمانی عبارت است از انتقال اطلاعات، مفاهیم و معانی بین افراد سازمان(الوانی، ۱۳۸۴).
ارتباطات سازمانی فرایندی است که میتوان به وسیله آن سیستمی را برای گرفتن اطلاعات و تبادل معانی با افراد و سازمانهای فراوان داخل و خارج سازمان برقرار کرد(رضاییان، ۱۳۸۴).
نقش و جایگاه ارتباط در سازمان ها
هنگامی که افراد دارای یک زبان مشترک نباشند، توانایی هایشان برای برقراری ارتباط با یکدیگر تنزل می یابد و قادر نخواهند بود با یکدیگر کار کنند. سازمان ها به منظور رسیدن به اهدافی مشخص طرح ریز

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت zusa.ir مراجعه نمایید.

ی شده اند. در این ساختار، مدیران با کارکنان، کارفرمایان، متخصصان و محیط درونی سازمان، لزوما به وسیله فرایند های ارتباطات سازمانی به یک دیگر وابسته اند. افزون بر این برای رسیدن به اهداف ضروری است که سازمان رهبرانی کوشا و پرتلاش داشته باشد، کارمندان انگیزش یابند، تلاش ها هماهنگ شوند، تصمیم گیری ها انجام پذیرد و عملیات کنرل و هدایت شوند. هریک از این وظایف مستلزم کنش و واکنش متقابل بین افراد و در نتیجه مستلزم وجود ارتباط است. اما باید دید که یک سازمان چه مقدار از وقت خود را برای ایجاد ارتباط صرف می کند. بدیهی است که این مقادیر با توجه به طبیعت و نوع کار تغییر می کند. اما یک بررسی نشان داد که حدود ۲۰ تا ۶۰ درصد از زمان کار در یک کارخانه معمولی، صرف ایجاد ارتباط یا حل مسائل یا مراحل حاد ارتباطی شده است. از سوی دیگر این نسبت برای مدیریت های اجرایی در سطوح میانی و بالایی ، رقمی حدود ۶۰ تا۸۰ درصد را نشان می دهد. در هر حال علی رغم چنین اهمیتی، محدودیت های شدیدی برای ارتباطات و جود دارد ، چندان که ارتباط، صرفا وسیله ای است که مدیران با توسل به ان ، اهداف سازمان را دنبال می کنند و بنابراین نمی توان آن را به عنوان اساس یک مدیریت خوب تلقی کرد. اگر مدیری برنامه ضعیفی ارائه دهد، ارتباط خوب نمی تواند کاستی های برنامهریزی را جبران کند. پس همه مدیران نیاز به چنان ارتباطی دارند که در چارچوب شایسته به عنوان فرایندی ضروری و مهم، خواسته ها و دیدگاهای مدیریت خوب را لحاظ دارند. عدم وجود چنین مجرای ارتباطی، توانایی مدیران را در پیگیری اندیشه ها و نظرات سازنده و مناسب درجهت اهداف سازمان سلب می نماید(هیکسو گولت، ۱۳۷۴).
فرایند ارتباطات
به مفهوم ساده فرایند ارتباط در شکل ذیل نشان داده شده است(رابینز، ۲۰۰۳)[۷]
پیام پیام پیام پیام
به رمز در آوردن پیام
کانال اتباطی
از رمز خارج کردن
دریافت کننده
منبع
بازخور