در یک مطالعه مداخله ای دیگر، Phips-Carroll و Tsiantoulas ( 2007 ) نشان دادند که موسیقی بطور معنی داری افسردگی، خستگی و خلق را کاهش می دهد ولی تاثیری روی درد، درجه حرارت، فشار خون و اضطراب ندارد. نتایج این مطالعه با نتایج پژوهش حاضر همخوانی ندارد (۳۰).
Kshettry، Carole و همکارانش ( ۲۰۰۶) مطالعه ای را بر روی بیماران تحت عمل جراحی دریچه قلب و گرافت بای پس عروق کرونری و یا ترکیبی از این دو عمل انجام دادند که گروه کنترل و گروه مداخله هر کدام ۵۲ نفر بودند. این مطالعه در سه مرحله انجام گرفت. مرحله اول شامل مهارت های ریلاکسیشن قبل از عمل جراحی بود. در مرحله دوم مداخله، بیماران به موسیقی دلخواه خود به مدت ۲۰ دقیقه با استفاده از هدفن گوش می دادند. در مرحله سوم هنگام ترخیص از بخش مراقبتهای ویژه بر روی آنها هم لمس و هم ماساژ ملایم انجام می گرفت. پس از انجام مداخلات درد و اضطراب، فشار خون و ریت قلبی بیماران کنترل و ثبت شد. نتایج مطالعه نشان داد تفاوت معنی دار آماری در فشار خون و ضربان قلب در بین گروه ها بعد از مداخله وجود نداشت. اما نمره درد و اضطراب در گروه مداخله در روز اول بعد از عمل بطور قابل توجهی پایین بود (۰۱/۰ P<) و در روز دوم بعد از عمل نسبت به گروه کنترل تفاوت معنی دار آماری نشان داد. (۰۳۸/۰ P<) (27). نتایج این مطالعه با نتایج پژوهش حاضر همخوانی دارد اما در این مطالعه از موسیقی یکسان استفاده شد.
Chelan و همکارانش (۲۰۰۸ ) مطالعه ای را در مورد تأثیر موسیقی آرامسازی بر اضطراب و تن آرامی در بیماران تحت تهویه ی مکانیکی انجام دادند که نتایج این مطالعه تفاوت معنی داری را در میزان اضطراب، تعداد تنفس و ضربان قلب نشان داد. نتایج پژوهش Han و همکارانش (۲۰۰۷) که با هدف بررسی تأثیر موسیقی آرام بخش بر شاخصهای فیزیولوژیک و اضطراب بیماران تحت تهویه ی مکانیکی انجام دادند نشان داد که موسیقی باعث کاهش فشارخون، تعداد نبض و تنفس می شود. این در حالی است که Buge و همکارانش (۲۰۰۹) در پژوهش خود که با هدف بررسی تأثیر موسیقی آرامسازی بر شاخص های فیزیولوژیک و آرامسازی در بیماران تحت تهویه مکانیکی انجام دادند، به این نتیجه رسیدند که موسیقی بر آرامسازی بیماران اثر معنی دار داشته اما بر شاخصهای فیزیولوژیک( فشارخون سیستولیک و دیاستولیک، تعداد تنفس و ضربان قلب) اثر معنی داری نداشته است (۲۷). که یافته های مطالعه فوق ، تاییدی بر نتایج مطالعه حاضر می باشد.
بررسی مطالعات در مرور سیستماتیک Cooke و Ernest ، حاکی از این است که آروماتراپی اثر ضد اضطراب خفیف و گذرایی دارد ولی طبق نظر همین محققین نتایج تاثیر آروماتراپی بر روی اضطراب و درد بیماران جای بحث داشته و اطمینان به نتایج قوی نیست و علت آن را عدم اندازه گیری مناسب و اندازه حجم نمونه پایین مطرح نموده اند (۹۱). نتایج این مطالعه با نتایج پژوهش حاضر همخوانی ندارد.
در این پژوهش دومین فرضیه پژوهش عبارت بود از ” میزان درد بیماران گروه مداخله (موسیقی و رایحه درمانی ) با گروه کنترل متفاوت است.”
در رابطه با فرضیه فوق، نتایج مطالعه حاضر این فرضیه را تایید کرد به طوری که در گروه های دریافت کننده مداخلات موسیقی و رایحه درمانی، درد بیماران کمتر شده بود.
در یک مطالعه کارآزمایی بالینی که ابن شهیدی و محسنی ( ۲۰۰۸) بر روی زنان ۳۶-۱۸ ساله که تحت عمل جراحی سزارین بودند انجام دادند، بیماران به دو گروه مداخله (۳۸ نفر ) و گروه کنترل (۳۹ نفر) تقسیم شدند. این مطالعه تحت عنوان تاثیر موسیقی بر روی درد بیماران تحت عمل جراحی سزارین انجام گرفت. در این مطالعه گروه مداخله ۱۵ دقیقه پس از بازگشت از اتاق ریکاوری، به مدت ۳۰ دقیقه با استفاده از هدفن به موسیقی دلخواه خود گوش دادند. گروه کنترل نیز بدون استفاده از موسیقی فقط هدفن را بر گوش خود گذاشتند. سپس درد، فشار خون و ریت قلبی بیماران توسط پرستاری که از اهداف مطالعه آگاه نبود دو بار با فاصله ۵ دقیقه اندازه گیری و میانگین داده ها مورد آنالیز قرار گرفت. نتایج مطالعه نشانگر این بود که نمره درد از لحاظ آماری در گروه مداخله کمتر بود (۰۵/۰ p<)، ولی از لحاظ آماری تفاوت معنی داری در مورد ریت قلبی و فشار خون مشاهده نشد (۲۶). نتایج این مطالعه با نتایج پژوهش حاضر همخوانی دارد. دریافت موسیقی در مطالعه حاضر نیز باعث کاهش درد بیماران شد، با این تفاوت که موسیقی در دفعات بیشتری پخش گردید که همسو با پژوهش ابن‌شهیدی و محسنی است.
در یک مطالعه تجربی ( ۲۰۱۰) که توسط Phips، Carole و همکارانش تحت عنوان تاثیر موسیقی درمانی بر روی درد و اضطراب بیماران داخلی و جراحی اعصاب انجام دادند در این تحقیق ۵۳ بیمار که محدوده سنی شان بین ۹۶-۲۲ سال بود، وارد مطالعه شدند. در این مطالعه گروه مداخله ۲۴ نفر و گروه کنترل ۲۹ نفر بودند. برای گروه مداخله به مدت ۳۰ دقیقه موسیقی پخش شد. سپس بلافاصله قبل و بعد از انجام مداخله فشار خون، تعداد تنفس، ریت قلبی، درجه حرارت، درد و اضطراب بیماران اندازه گیری و ثبت شد. نتایج مطالعه نشان داد تفاوت معنی دار آماری بعد از انجام مداخله در تعداد تنفس و ضربان قلب گروه موسیقی درمانی مشاهده شد. ولی از لحاظ آماری تفاوت معنی داری درمورد فشار خون، درد و درجه حرارت مشاهده نشد (۳۰). نتایج این مطالعه با نتایج پژوهش حاضر همخوانی ندارد. علت تفاوت می‌تواند تعداد دفعات پخش موسیقی، نوع موسیقی، شرایط بیمار و شرایط محیطی حاکم بر مطالعه باشد.
Mckaffrey و Loccin ( 2006) مطالعه ای را به منظور بررسی تاثیر موسیقی بر روی درد بیماران تح

برای دانلود متن کامل این فایل به سایت torsa.ir مراجعه نمایید.

ت جراحی هیپ و زانوی الکتیو انجام دادند. در این مطالعه، بیمارانی که سن شان بین ۸۲-۵۹ سال بود به دو گروه مداخله (۶۲n=) و کنترل (۶۲n=) تقسیم شدند. گروه مداخله به مدت یک ساعت و چهار بار در روز با استفاده از هدفن به موسیقی گوش دادند و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. در این مطالعه میزان درد و استفاده از داروهای ضد درد مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این مطالعه نشان داد که بیماران گروه مداخله در روز بعد از عمل جراحی کاهش درد داشتند. همچنین گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل، بعد از جراحی از داروهای ضد درد کمتری استفاده کردند (۰۰۱/۰p=). و همچنین گروه مداخله به طور قابل توجهی رضایت بالایی از تجربه بستری شدن در بیمارستان از خود نشان دادند (۲۷). نتایج این مطالعه با نتایج پژوهش حاضر همخوانی دارد.
Walworth و Rumana ( 2008) مطالعه ای را بر روی ۲۷ بیمار( گروه مداخله ۱۴ و گروه کنترل ۱۳ نفر) بستری در بخش جراحی اعصاب انجام دادند. بیماران گروه مداخله ۳۰-۲۰ دقبقه موسیقی گوش دادند که در این مطالعه اضطراب و درد، خلق، درک از بستری شدن یا پروسیجرها، ریلاکسیشن و میزان استرس اندازه گیری شد. میزان دریافت مسکن(مورفین) در تمامی بیماران بعد از عمل یکسان بود. شدت تهوع بیماران، زمان اقامت در بیمارستان از زمان پذیرش تا زمان ترخیص مورد ارزیابی قرار گرفت که نتایج این مطالعه تفاوت معنی دار آماری در خلق، اضطراب، نمره درد، استفاده از ضدتهوع و استفراغ ها، ضد درد ها و اثر بر مدت زمان بستری شدن نشان نداد (۲۷). نتایج این مطالعه با نتایج پژوهش حاضر همخوانی ندارد که علت می تواند بخاطر تفاوت در روش کار و تعداد دفعات پخش موسیقی و نوع عمل جراحی باشد.
Nilsson و همکارانش (۲۰۰۸) یک مطالعه سیستماتیک را تحت عنوان تاثیر موسیقی به عنوان مداخله پرستاری بر روی بیماران بستری انجام دادند. در این مطالعه تاثیر موسیقی بر روی درد، اضطراب، میزان رضایت مندی، خلق و علایم حیاتی بیماران مورد بررسی قرار گرفت. بعد از جمع آوری داده ها، مطالعات بر اساس اینکه آیا موسیقی در زمان مراقبت عادی پرستاری و یا در طول پروسیجرهای تهاجمی و دردناک( برونکوسکوپی، جراحی،….) پخش شده بود طبقه بندی شد. نتایج مطالعه نشانگر این بود که اضطراب و درد بیماران در مراقبت های عادی کم شده است اما موسیقی بر روی درد و اضطراب بیمارانی که برونکوسکوپی، سیگموئیدوسکوپی و یا با بی حسی نخاعی عمل جراحی شده اند هیچ تاثیری ندارد. در طول مراقبت های عادی، موسیقی تعداد تنفس را کاهش می دهد ولی روی سایر علایم حیاتی تاثیری ندارد. موسیقی همچنین (علیرغم وجود شواهد کمتر) باعث بهبود خلق و تحمل بیمار می شود (۹۵). نتایج این مطالعه با نتایج پژوهش حاضر همخوانی ندارد. در این پژوهش از یک نوع موسیقی استفاده شد و تعداد دفعات پخش موسیقی بیشتر بود.
عبد الرسول سبحانی و همکارانش ( ۱۳۸۵) مطالعه ای را تحت عنوان “تاثیر اسانس لاواند در تسکین درد سزارین ” انجام دادند. این پژوهش یک مطالعه کارآزمایی تصادفی یک سوکور در زنان باردار ترم مراجعه کننده به زایشگاه الزهرا رشت بود که تحت سزارین انتخابی قرار گرفتند.۴۸۰ نفر به دو گروه آزمون و شاهد تقسیم شدند. در گروه آزمون اسانس لاواند و در گروه شاهد عطر لاواند در سه مرحله تجویز شد و درد بیماران قبل و بعد از هر تداخل با مقیاس دیداری درد سنجیده شد. پس از محاسبه اختلاف درد و مقایسه آن در دو گروه نشان داده شد که نتایج هر سه تداخل در گروه آزمون، به صورت بارز و چشمگیر مطلوبتر از گروه کنترل بود (۰۰۱/۰ p<). و همچنین رضایت بیماران از این روش نیز در گروه آزمون بطور معنی داری بیشتر بود (۹۲). نتایج این مطالعه با نتایج پژوهش حاضر همخوانی دارد.
Jung T.Kim و همکارانش ( ۲۰۰۶) تاثیر آروماتراپی بر کنترل درد بعد از عمل را مورد بررسی قرار دادند. این مطالعه اثربخشی ضد دردی لاواند را بر روی ۵۰ بیمار که تحت جراحی بیوپسی سینه بودند مورد مقایسه قرار داد. که ۲۵ نفر از بیماران بعد از عمل، اکسیژن جبرانی و دو قطره لاواند دو درصد با استفاده از ماسک صورت دریافت کردند و بقیه بیماران با استفاده از ماسک فقط اکسیژن دریافت کردند. متغیرها شامل میزان درد ( ۵ ، ۳۰ و ۶۰ دقیقه بعد از عمل )، نیاز به نارکوتیک در واحد مراقبت بعد از بیهوشی، رضایت بیماران از کنترل درد بود. این مطالعه نشان داد که تفاوت معنی دار آماری در نیاز به نارکوتیک و زمان ترخیص از اتاق ریکاوری در بین گروهها وجود نداشت. همچنین رایحه درمانی بر درد بعد از عمل بیماران تاثیر معنی داری نداشت با این حال بیماران در گروه آزمون میزان رضایت مندی و کنترل درد بالاتری را در مقایسه با گروه کنترل گزارش کردند (۹۳). نتایج این مطالعه با نتایج پژوهش حاضر همخوانی ندارد.که به علت تفاوت در روش اجرای مطالعه وتعداد دفعات اشتنشاق می باشد.
نتیجه گیری نهایی
در این مطالعه نتایج یافته های پژوهش حاکی از آن است که اجرای مداخلات موسیقی و رایحه درمانی منجر به کاهش درد و اضطراب بیماران تحت عمل جراحی کوله سیستکتومی بعد از دریافت مداخلات می شود. میزان کاهش درد و اضطراب بعد از جراحی در گروه رایحه درمانی بیشتر از گروه های کنترل و موسیقی درمانی می باشد که نشان دهنده تاثیر مثبت رایحه درمانی بر کاهش درد و اضطراب بیمار بعد از عمل جراحی می باشد و تاثیر رایحه درمانی بر کاهش درد و اضطراب بیمار بعد از عمل جراحی بیشتر از تاثیر موسیقی درمانی است.
پس میتوان عنوان کرد که فزضیههای پژوهش در مطالعه تحت عنوان” تأثیر موسی
قی و رایحه درمانی بر اضطراب و درد بیماران تحت جراحی عمومی ” پذیرفته میشود.
کاربرد یافته ها
کاربرد یافته ها در آموزش پرستاری
طراحان و مجریان آموزش پرستاری می توانند با استفاده از یافته های این تحقیق، برنامه آموزشی را به نحوی تنظیم و اجرا کنند که پرسنل پرستاری و دانشجویان با مفهوم موسیقی و رایحه درمانی در بیماران تحت عمل جراحی و تاثیرات این دو مداخله پرستاری بر پیامدهای عمل( مثل درد و اضطراب) بیشتر و بهتر آشنا بشوند و با ارائه مراقبت های صحیح و اصولی در جهت بهبود وضعیت بالینی بیماران و کاهش درد و اضطراب بیماران تحت عمل جراحی عمومی ( مثل کوله سیستکتومی) قدم بردارند.
اجرای مدل مراقبت مشارکتی بر درد و اضطراب بیماران جراحی عمومی تاثیر مثبتی دارد و باعث بهبود آن میشود. الگوهای پرستاری تابلوهای راهنما برای انجام مراقبتهای پرستاری هستند؛ استفاده از مدلهای پرستاری، بخصوص مدلهایی که با فرهنگ جامعه سنخیت داشته باشند میتواند در انجام مراقبتهای پرستاری و از طرفی در تداوم مراقبتها موثر بوده و همچنین تضادهای احتمالی در انجام مراقبت را کنترل نمایند. همچنین از آنجا که پرستاران در تیم مراقبت‌های بهداشتی- درمانی دارای جایگاه ویژه‌ای میباشند و فارغ التحصیلان این رشته در جامعه نیز میتوانند خدمات ارزنده‌ای جهت رفع مشکلات مددجویان ارائه دهند.
کاربرد یافته ها در پژوهش پرستاری
با توجه به گسترش روز افزون علوم و تکنولوژی و نیز توسعه علم پرستاری همگام با آن، نیاز به تحقیقات گسترده برای ارتقای کیفیت مراقبت های پرستاری در ابعاد مختلف، بیش از پیش احساس می شود. در این راستا هر پرستار دارای سهم با ارزشی در شکل گیری پژوهش پرستاری است و در قبال انجام مشارکت هایی باید مسئول باشند.
اجرای مراقبتها بر اساس تئوریهای پرستاری به لحاظ جامعیت میتواند منجر به نتایجی اثربخش در ابعاد مختلف گردد. با انجام تحقیق در هر علمی می توان زمینه‌های حفظ و گسترش آن علم را به وجود آورد. یافته‌های این پژوهش میتواند نقطه شروعی برای پژوهشهای آینده و پایه‌ای برای تحقیق در سایر روشهای موثر بردرد و اضطراب بیماران تحت جراحی عمومی باشد.
پژوهشگر امیدوار است یافته های این پژوهش بتواند ضمن علاقه مند نمودن پژوهشگران، پایه و راهنمای مناسبی برای پژوهش های بعدی در مورد موسیقی و رایحه درمانی و تأثیرات آن بر درد و اضطراب بیماران باشد.
کاربرد یافته ها در بالین
امروزه تأکید زیادی بر استفاده از درمانهای مکمل در سیستم بهداشتی می شود به طوری که درمانهای مکمل را به عنوان یک عامل روانی با هدف ایجاد آرامش در موقعیت های تنش زا نام میبرند که اینها وسیله ای مناسب برای مداخله درمانی پرستاری بوده ویک ابزار ارزان و غیر تهاجمی است که پرستار می تواند در کنار سایر مراقبتهای پرستاری در بالین به راحتی اجرا کند.
بطور معمول تکیه گاه اصلی درمان اضطراب و درد، استفاده از داروهای ضد اضطراب و ضد درد می باشد. اما این داروها در همه بیماران تحت جراحی عمومی موثر نیستند، بعلاوه، اغلب اثرات جانبی ناخواسته ایجاد کرده و در ضمن موجب افزایش هزینه‏های درمان می‏گردد. بنابراین استفاده از روش‏های غیر دارویی بطور توام با روش‏های دارویی سبب کم شدن اضطراب و درد می‏شود.
استفاده از روش های غیردارویی ذهنی و شناختی مثل موسیقی و رایحه درمانی بطور موثری درد و اضطراب ناشی از اقدامات تهاجمی دردناک را کاهش می دهد. پایه انحراف فکر بر این اساس هست که اگر تشکیلات مشبک در ساقه مغز تحریکات حسی کافی و متنوعی دریافت کند، می تواند به صورت انتخابی از انتقال احساساتی نظیر درد جلوگیری کرده و آن را نادیده بگیرد. پرستاران اغلب اوقات تدابیری را برای اضطراب و تسکین درد بکار می برند، که موسیقی و رایحه درمانی به عنوان قسمتی از پرستاری مورد استفاده قرار می گیرد و این نوع مداخلات مؤثر، ساده و کم خطر می باشند و به رعایت زمان خاص و مصرف تجهیزات پرهزینه نیاز ندارند. علاوه بر آن، عوارضی که در اثر مصرف داروها ایجاد می شود در استفاده از روش های غیردارویی تسکین درد و اضطراب وجود ندارد و بیماران نیز به استفاده از این روش ها تمایل نشان میدهند.
محدودیت های پژوهش و پیشنهاد برای پژوهش های آینده
این مطالعه دارای محدویت هایی می باشد از جمله: جامعه مورد پژوهش در این مطالعه، از یک مرکز درمانی انتخاب شدند که ممکن است به سایر بیماران قابل تعمیم نباشد. از این رو پیشنهاد می شود که مطالعات آتی بر روی نمونه وسیع تری از بیماران و در مراکز متعددی انجام گیرد. با توجه به اینکه در این مطالعه، درد و اضطراب بیماران بعد از دریافت مداخلات، فقط دو بار مورد سنجش قرار گرفت، لذا پیشنهاد می شود برای دسترسی به اهداف، در مطالعات آتی سنجش درد و اضطراب بیماران در چندین فاصله زمانی بعد از اجرای مداخلات انجام گیرد تا تأثیرات طولانی مدت مداخلات موسیقی و رایحه درمانی بر درد و اضطراب بیماران مورد بررسی قرار گیرد. همچنین پیشنهاد می شود که در مطالعات آتی تأثیر این مداخلات بر روی شاخص های فیزیولوژیک و علایم حیاتی بیماران تحت جراحی عمومی مورد بررسی قرار گیرد.
منابع
۱٫Fisher P , Ward A. Complementary Medicine in Europe. British Medical Journal. 1994;307:107-11.
۲٫Barnes j. quality,efficacy and safety of complementary medicine. British journal clinical pharmacy. 2003;55:226-33.
۳٫Owen DK, Lewith G, Stephens CR, et al. Can doctors respond to patients increasing interest in complementary and alternative medicine. British Medical Journal. 2001;322:154-63.
۴٫Botting
DA, Cook R, et al. Complementary medicine :knowledge,use and attitude of doctors. complement therapy nursing midwifery. 2000;6:41-7.
۵٫Zollmon C, Vickers A, et al. ABC of complementary medicine. British Medical Journal. 1999;319:1558-61.